استرس کوتاهمدت میتواند در شرایط بحرانی مفید باشد و بدن را برای واکنش سریع آماده کند. اما استرس مزمن، که در آن بدن به طور مداوم در حالت “هشدار” باقی میماند، تأثیرات مخربی بر سلامت جسم و روان دارد. این نوع استرس با افزایش سطح هورمونهایی مانند کورتیزول، منجر به آسیب به سیستم ایمنی، افزایش فشار خون، اختلالات خواب، و حتی افزایش وزن میشود.
استرس مزمن همچنین باعث التهاب سیستمیک در بدن میشود که یکی از عوامل کلیدی در بروز بیماریهای مزمن به شمار میرود. از سوی دیگر، استرس میتواند عملکرد مغز را نیز مختل کند، از جمله کاهش تمرکز، مشکلات حافظه، و افزایش خطر ابتلا به اختلالات روانی مانند افسردگی.
راهکارهای کاهش استرس شامل ورزش، مدیتیشن، تنفس عمیق، وقتگذرانی در طبیعت، خواب کافی، و ایجاد تعادل میان کار و زندگی شخصی است. همچنین حمایت اجتماعی و گفتوگو با افراد قابلاعتماد، نقش مؤثری در کاهش تنشهای روحی دارند.
